Gepost door: athahualpa | januari 10, 2009

Mijn 06- weet ik veel nummer.

Geachte lezer,

 

Inca’s en mobiele telefoons gaan niet samen. Hoezo dat niet, zult u zich afvragen? Wel heel  eenvoudig. Kent u één iemand die al vier jaar in het bezit is van een mobiele telefoon,  maar die zijn eigen 06 nummer niet kent. Die dit nummer ook aan niemand anders bekend heeft gemaakt? Die een prepaid regeling is aangegaan en inmiddels al meer beltegoed heeft opgebouwd dan menig Nederlander afgelopen zomer heeft geparkeerd op een IJslandse bank (die later in het jaar op niet bepaald gunstige wijze in het nieuws is gekomen). Waarom zou je dat doen, vraagt u zich natuurlijk weer af. Beltegoed opwaarderen als je nooit belt? Ja, daar heeft de slimme mobiele telecomaanbieder wel voor gezorgd.  Dat je dat wel moet doen bedoel ik. Wanneer je niet eens in de twaalf maanden opwaardeert ben je immers alles kwijt. Je nummer, je SIM-kaart, maar vooral je geld.

 

Maar hoe kwam al dat beltegoed er eigenlijk op, om te beginnen? Het antwoord is heel  eenvoudig. Maar daarvoor moeten we terug naar een grijs verleden, naar 2004 om precies te zijn. In een eendrachtige samenwerking tussen telecomaanbieder en grootkapitaal werd eenieder die in 2004 nog geen mobieltje had (anderhalve man, een paardekop, en een Inca) verlokt om er toch maar een te nemen. Een technologisch hoogstandje werd voor niks aangeboden als je een gering bedrag op een spaarrekening zette. Gezien het feit dat de rentepercentages van bedoelde bank niet buitensporig waren, leek mij dit een heel billijke tegemoetkoming. Maar er zat een bepaling aan vast die heeft geleid tot mijn astronomische beltegoed. Het apparaatje werd dan weliswaar voor niks geleverd, je werd wel geacht een beltegoed te kopen. Waarschijnlijk gaat men er vanuit dat de meeste mensen, wanneer ze eenmaal een mobieltje hebben, gaan bellen bij het leven, en dan ook niet meer te stoppen zijn. In normale gevallen verdwijnt dat beltegoed dan als sneeuw voor de zon. Maar Inca’s hebben blijkbaar niet de behoefte om mobiel te bellen, en zo bleef het apparaatje werkloos liggen in het bakje van de oude post.

 

In de afgelopen jaren is het beltegoed al vier maal opgehoogd om de redenen die ik hierboven heb uitgelegd. Ik heb afgelopen weekeinde geprobeerd mijn beltegoed wederom te verhogen, op straffe van, nou ja, dat weet u inmiddels wel. Helaas, de telecomaanbieder wist mij nu te melden dat mijn opwaardeercode verlopen was. Opwaardeercode? Heb ik iets over het hoofd gezien? U weet inmiddels dat wij Inca’s nu niet bepaald het wiel hebben uitgevonden. Ook zijn de kleine lettertjes in een contract niet aan ons besteed (de grote overigens evenmin). Voor u is dit allemaal de gewoonste zaak van de wereld, neem ik aan. Ik heb ook niet het idee dat ik op een misstand in de samenleving ben gestoten. Voor misstanden in de samenleving heb ik wel een gevoelige antenne. Neen, de conclusie moet gewoon zijn dat wij Inca’s niets met mobiele telefonie hebben. Is dat erg? Neen, ik denk het eigenlijk niet. Intussen lopen er weer lama’s rond op mijn werkkamer. Ik heb Rascar nog zo gezegd dat deze viervoeters niet binnenshuis mogen komen. Maar ik voel niet de behoefte om er een drama van te maken.

 

 

Tinkunanchiskama

 

Inca Athahualpa

About these ads

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

%d bloggers op de volgende wijze: